قوله : و لا فيما بينهما : يعنى بين عقد و اجل مشروط . متن : و لو عين غلة بلد لم يكف وجوده في غيره و إن اعتيد نقله إليه ، و لو انعكس بأن عين غلة غيره مع لزوم التسليم به شارطا نقله إليه فالوجه الصحة ، و إن كان يبطل مع الإطلاق و الفرق أن بلد التسليم حينئذ بمنزلة شرط آخر ، و المعتبر هو بلد المسلم فيه . فرع شرح فارسى : شارح ( ره ) مىفرماين : اگر در ضمن عقد غلّه بلد عقد را معين نمودند لازم است مسلم فيه در وقت تسليم در همين شهر عام الوجود باشد و اگر در شهر ديگرى يافت شود دون بلد عقد مجزى و مكفى نيست اگرچه عادتا از بلد عقد به آن صوب نقل بدهند بنابراين اگر مثلا در مشهد رضوى سلام اللّه عليه عقد سلم را خوانده و غلّه همين شهر را مورد معامله قرار دادند در وقت تحويل و تسليم بايد مبيع در همين شهر فراوان باشد لذا اگر غلّه اين شهر مثلا در نيشابور باشد نه در خود مشهد گرچه عادتا از مشهد به نيشابور غلّه صادر و منتقل بشود كافى نيست و معامله باطل است ولى در صورت عكس يعنى غلّه نيشابور را در شهر مقدس مشهد فروخت و شرط كرد كه از نيشابور نقل داده و آن را در مشهد يعنى بلد عقد تسليم مشترى دهد عقد صحيح است گرچه در همين صورت اگر مطلق مىگذارد و شرط نقل به مشهد و